Eolas faoi Rásaíocht na gCurracha

Thosaigh  rásaíocht curracha  nuair a dhéanfadh na hiascairí  rásaí ar ais chun cladaigh lena  mbáisc éisc a thabhairt i dtír.

Ní bhíonn cíle ar na báid réidhthóin, rud  a ligeann dóibh gluaiseacht thar thonnta na farraige moiré agus a dhul ag scimeáil ar na haibhneacha caola.

Suíonn duine nó ceathrar rámhaithe aghaidh ar chúl an bháid agus dhá mhaide rámha ag gach rámhaí. Tá ceithre háit buan ar an bhád agus dhá mhaide rámha do gach suíochán. Suíonn an caiftín sa chéad suíochán agus is eisean nó ise a stiúrann an bád, ag amharc siar go minic thar a g(h)ualainn, agus é nó í ag scairteadh amach treoracha don duine atá ag stiúradh sa cheithre suíochán.

Is ionann rámhaithe an dara agus an tríú suíochán agus ‘na innill’ , agus díríonn siadsan ar na rámhaithe atá díreach os a gcomhair amach. Cuireann na rámhaithe tús leis na buillí rámha agus iad á síneadh féin chun tosaigh, agus ag cur barra na maidí rámha isteach san uisce, ag teannadh na huillinne agus á dtarraingt siar. Gintear an chuid is mó de chumhacht an bhuille rámha sa droim agus sna cosa.

Guigh go bhfuil  rásaíocht na gcurracha coitianta mar chuid den tsaol in iarthar na hEireann ar feadh na nglúnta, tá an spórt ag fás in áiteanna eile in Eirinn, san Eoraip agus go háirithe i Stáit Aontaithe Mheirceá, áit a bhfuil a gcomhaltas féin acu, Comhaltas na gCurracha Mheiriceá Thuaidh (C.C.M.T.)

Is amhlaidh is mian le Comhaltas Idirnáisiúnta Eireannach na gCurracha spéis agus rannphairtíocht i rásaíocht curracha a spreagadh go náisiúnta agus go hidirnáisiúnta.